روش های آموزش مهارت های زندگی

آموزش به این صورت شروع می شود که آموزگار از کودکان می خواهد نظرها و یا اطلاعات خود را درباره یکی از موقعیتهایی که با مهارت های زندگی ارتباط دارد، بیان کنند. سپس از آنها می خواهد که درباره همین موضوع، در گروههای کوچک و یا دوتایی، بطور مفصل بحث کنند. دانش آموزان در همین رابطه می توانند موضوعاتی را تمرین نمایند. تمرین این مهارت در موقعیتهای واقعی زندگی، جزء اساسی و زنده آموزش مهارت های زندگی است. در پایان، معلم تکالیفی به کودکان می دهد تا مهارت های مورد نظر را در موقعیتهای واقعی زندگی بیشتر تمرین کنند و با دوستان و خانواده در این باره بیشتر بحث کنند. به این ترتیب، مهارت ها از طریق تمرین یاد گرفته می شوند و آموخته ها به محیط بیرون از کلاس انتقال می یابند. در آموزش مهارت های زندگی، از بازیهای سنتی استفاده زیادی می شود. مثل این بازی که چشم کودک بسته می شود و کودک دیگری با او در کلاس حرکت می کند و او را از راه و موانع آن مطلع می کند. این بازی می تواند اعتماد کردن را به کودک یاد دهد و یا بازی صحبت درِگوشی، که در آن پیامی از طریق نجوا و صحبتِ درگوشی، از یک کودک به کودک دیگر، منتقل می شود و آموزش مهارت های درست شنیدن را تقویت می کند.

آموز تفکر انتقادی به کودکان...